મારી લાગણીઓની સરવાણી


વેંકટેશ દેખાવે એકદમ પાતળા બાંધાનો છે અને એની બત્રીસી વધુ પડતી બહાર નીકળેલી છે.એ જયારે હસે છે ત્યારે બધાય દાંત દેખાવો દે છે.એ મારો બેંગલોર રહેતો દોસ્ત છે અને કન્નડીઓ છે.એણે બત્રીસી વ્યવસ્થિત અંદર બેસાડવા દાંતમાં વાયર બંધાવ્યો છે. મેં પૂછ્યું શું વાત છે, વાયર કેમ બાંધ્યો છે?એણે કહ્યું કે મારા માટે છોકરીની શોધખોળ ચાલુ છે અને આવતા વર્ષે કંકુના કરવા છે,તો એ સમયે થોડો વ્યવસ્થિત દેખાવા આ વાયર બંધાવ્યો છે.અમે બાળપણમાં ગામમાં કોઈ મિત્રની બત્રીસી આગળ રહેતી એને દેન્ધર કહીને ચીડવતાં.(શક્તિમાન સીરીયલમાં જેમ ગંગાધર દેન્ધર હતો.)

લગ્નની વાત નીકળતાં એણે સીધું જ પૂછ્યું કે તમારાં લગ્ન થયા કે નહિ? મેં હકારમાં માંથુ ધુણાવ્યું તો બીજો પ્રશ્ન આવ્યો કે કેટલી વરદક્ષિણા લીધી હતી? અહીના લોકો દહેજ શબ્દના બદલે વરદક્ષિણા શબ્દ વાપરે છે.ઓછામાં ઓછી ૫૦,૦૦૦ થી ચાલુ થાય છે.પછી બીજો આધાર વરની લાયકાત ઉપર અને બાપની આપવાની શક્તિ ઉપર રહે છે.રોકડની સાથે ઘર,પ્લોટ,કાર,બાઈક….પણ આપે છે.હું તો આ વરદક્ષિણા કે દહેજનો વિરોધી છું અને તેને એક દૂષણ માનું છું.

અહી છાશવારે હત્યા કે આત્મહત્યાના બનાવો પ્રકાશમાં આવતા રહે છે.વેંકટેશના કહેવા પ્રમાણે તેના ઘરનાં લોકો તેના માટે છોકરીની શોધ કરી રહ્યાં છે.અહીના લોકોમાં,જો ઘરમાં જ ભાણેજી કે ભત્રીજી ઉમરલાયક હોય તો તેને પરણવાનો પહેલો હક તેના મામા કે કાકાનો રહે છે.વેન્કટેશની બહેનને બે વર્ષ પહેલા પરણાવી છે એટલે કોઈ ભાણેજી નથી અને ભાઈ તેનાથી નાનો છે અને તેના કાકા નથી કે એની દીકરીને પરણી શકે,આથી વહુ માટે શોધખોળ ચાલુ છે.

વરદક્ષિણા અને આ ભત્રીજી-ભાણેજી સાથે લગ્ન કરવા એણે વેંકટેશ પણ દૂષણ માને છે પણ એની સામે વિરોધ કરવાની તેનામાં હિંમત નથી.કુતૂહલવશ તેને પણ પ્રશ્ન કર્યા હતા કે તમારી સમાજમાં પણ આવા દૂષણો છે ખરાં? આ બંનેમાંથી કોઈ નથી એવું જાણતા જ એ આશ્ચર્યમાં ગરક થઇ ગયો.વરદક્ષિણા વગર તમે લગ્ન કઈ રીતે કરો છો? પાછો પ્રશ્ન એણે કર્યો.મેં પણ સામો પ્રશ્ન કર્યો કે તમે વરદક્ષિણા શા માટે લો છો? તો એણે કહ્યું કે બાપે જે દીકરીને પાળી,પોષી તેનું ભરણપોષણ કર્યું.હવે તેની જવાબદારી આપણા પર આવવાની હોવાથી ભાવિના ખર્ચ રૂપે બાપ તેના જમાઈને ભરણપોષણના પેટે આપે છે.વેંકટેશ પણ માને છે કે આ દૂષણ સારું નથી અને ઘણાં ય લોકો વહુ પાસેથી ફરી ફરી રૂપિયા લાવવાનું દબાણ કરતા રહે છે અને તેને માનસિક તથા શારીરિક ત્રાસ આપતા રહે છે. પિતાની વધુ રૂપિયા આપવાની હેસિયત ન હોવાથી દીકરી મૂંગા મોઠે ત્રાસ સહ્યા કરે છે. પહેલા જે વરદક્ષિણા આપી હોય એ પણ માંડ માંડ ભેગા કર્યા હોય, ઉછીના લઈને આપ્યા હોય અથવા હજુ બહેનો પરણાવવાની બાકી હોય અને સાસરિયાં તરફથી ત્રાસ વધતો જાય તો દીકરી ત્રાસ સહાય ત્યાં સુધી સહે અને પછી આત્મહત્યા કરી લે છે. ખરેખર કન્નડિયા લોકોમાં દીકરીની સ્થિતિ ખૂબ જ દયનીય છે.

-ચંદ્રકાંત માનાણી

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: