મારી લાગણીઓની સરવાણી


મને જીવન સફર બદલે હવે રખડાટ લાગે છે,
હવે અહિયાં બધી મંઝીલ વિનાની વાટ લાગે છે.

સદા ઝાકળ રૂપે હું અશ્રુબિંદુ જોઉં છું મારામાં,
સદા ઉગતી ઉષામાં આપનો મલકાટ લાગે છે.

બધા લોકો કહે છે ફૂલ જેને રાતરાણીનાં,
મને તો એ તમારી ઝુલ્ફનો પમરાટ લાગે છે.

કદાચિત વાત કરતો હોઉં એની સાથ સપનામાં,
નહી તો કેમ સૌને ઊંઘમાં બબડાટ લાગે છે.

ફક્ત એથી જ હું દુનિયાને બદલે દિલમાં જીવું છું,
છે એક જ જગા જ્યાં આપનો વસવાટ લાગે છે.

વધારે ઘા નહિ કરશો હવે, ભાંગી જઈશ નહિ તો,
હવે મારો મને પૂરો થયેલો ઘાટ લાગે છે.

ધરા પર હોય તો એ પંથના પથ્થર બની વાગે,
ગગનમાં તારલાનો જે બધો પથરાટ લાગે છે.

રહે છે ભૂત ભાવી- બેય બાજુએ ગતિ એની,
મને તો જિંદગી કોઈ હિંડોળાખાટ લાગે છે.

ફરૂ છું એટલે તો ખાલી હાથે હું બગીચામાં,
મને તો સૌ બગીચાઓ ફૂલોનાં હાટ લાગે છે.

જીવનમાં પ્રેમના તંતુ વિના અંધકાર છે સઘળે,
કે સળગે છે દીવો જયારે દીવામાં વાટ લાગે છે.

કફ્સમાં પણ કબર જેવી જ હાલત હોય છે બેફામ,
સજીવતા એ જ કે થોડો ઘણો ફફડાટ લાગે છે.

-બેફામ

Comments on: "મને જીવન સફર બદલે" (1)

  1. “બેફામ” મારા અતિ પ્રિય શાયર છે.એમના ગઝલ સંગ્રહ “માનસર”નું મેં ભરૂચમાં પ્રેઝેન્ટેશન આપ્યું હતું.આ સંગ્રહ પણ મળે તો વાંચવા જેવો છે.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: