મારી લાગણીઓની સરવાણી


વિથોણથી ૫ કિમી દૂર મોટા યક્ષમાં દર વર્ષે મેળો ભરાય છે આ વર્ષે તે ૨૨/૨૩/૨૪-૦૯-૨૦૧૩ ના ભરાવાનો છે. આ મેળો કચ્છના તરણેતરના મેળા તરીકે પણ ઓળખાય છે. આ મેળામાં વિથોણ પાટીદાર નવયુવક મંડળ દ્વારા આઈસ્ક્રીમનો સ્ટોલ બનાવવામાં આવે છે. જેમાં ગામનાં જ યુવાનો સેવા આપે છે અને આખા મેળામાં વિથોણનો સ્ટોલ આકર્ષણનું કેન્દ્ર બની રહી છે.બાળપણથી કરીને આજસુધી અસંખ્ય યાદગાર પળો આ મેળા સાથે સંકળાયેલી છે. આજે મારે વાત મારા મિત્ર રાકેશની લવસ્ટોરીના એક ભાગની કરવી છે જેનો હું સાક્ષી રહ્યો છું…હવે પછીની વાત મારા મિત્રના શબ્દોમાં વાંચો….

મેળાનો પહેલો જ દિવસ હતો,, સ્ટોલ પર આઠ વાગ્યે અમારી ડ્યુટી લાગી ગઈ હતી,,,પહેલું જ વર્ષ હતું કે મેં બિલ બનાવવા પેડ હાથમાં લીધું હતું,,,અને મારી મદદે મારા મિત્રો શોભિત અને ચંદ્રકાંત હતાં…મને આશા નહોતી કે આજે રશ્મિના મને દર્શન થશે,, પણ થોડી જ વારે મારી ધારણા ખોટી પડી,, રશ્મિ એના મમ્મી, પપ્પા અને ભાઈ સાથે સ્ટોલમાં આવી…ગરાકી સારી હતી પણ નશીબ જોગે મારા વિભાગમાં બેસવાની જગ્યા હતી…મારું હૃદય જોર-જોરથી ધડકતું હતું,,,એકવાર તો એવું થયું કે સામે જઈને બોલાવી આવું કે આવો અહી બેસવાની જગ્યા છે …પણ દિલને રોકી રાખ્યું ,,પણ નજરોને રોકી ન શક્યો,,એ રશ્મિ પરથી હટવા તૈયાર નહોતી…રશ્મિની નજર પણ જાણે મને શોધતી હતી,,,દિલમાં ત્યારે રાહત થઇ જયારે એની નજર મારા પર પડી,,,અને પછી રશ્મિ બધાને મારા વિભાગમાં દોરી આવી.રશ્મિને જયારે મેં પ્રથમ વાર જોઈ’તી ત્યારથી જ મને ગમી ગઈ હતી. જયારે મને ખબર પડી કે એની નજર પણ મને જ શોધ્યા કરે છે ત્યારે તો જાણે દિલમાં પ્રેમના અંકુર ફૂટી નીકળ્યાં,,,મેં એની સાથે હજુ ક્યારેય વાત નથી કરી અને સ્મિત પણ નથી આપ્યું….પણ અમારી નજરોએ કેટલીયે વાર ચાહીને અથડાઈ છે, લડખડાઈ છે,,,અને એકબીજાની સામે હસી હસીને વાતો કરી છે,,,જયારે એ ગમતો ચહેરો નજરે ન ચઢે ત્યારે નજર વ્યાકુળ થઇ જતી,,, આજે રશ્મિએ ગ્રીન કલરનો ડ્રેસ પહેર્યો હતો,,છૂટાં વાળ રાખ્યાં હતાં…હાથમાં મહેંદી રંગી હતી..આઈસ્ક્રીમનું મેનુ એના હાથમાં આપ્યું (પણ એને એના પપ્પાને આપી દીધું,,,આઈસ્ક્રીમ નક્કી કર્યા પછી મને ઓર્ડર આપવા કેમ સંબોધવો એ અવઢવ હશે કદાચ) હું દુર ઉભો રહીને એને જોતો હતો..જેટલો સમય એ મારી બાજુમાં હતી ખુબ મજા આવી. કામ પર ધ્યાન લાગતું ન્હોતું..રશ્મિ પણ ક્યારેક ક્યારેક મારી સામે જોઈ લેતી હતી…એને ચોકલેટ કોન મંગાવ્યું પોતાના માટે…ત્યારપછી મારો પણ એ જ ફ્લેવર ફેવરિટ થઇ ગયો..સ્ટોલની બરાબર સામે મહારાજાની પાઉભાજીનો સ્ટોલ લાગેલો હતો,,,ત્યાં મહારાજા ફિલ્મનું ટાઇટલ સોંગ વાગી રહ્યું હતું….

में तेरा दीवाना
तु मेरी दीवानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
बातोमे महोबत धडकनमें रवानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
में तो सीदा सादा में तो भोला भाला जगसे अंजाना
तुने देखा मुझे तुने चाहा मुझे तुने पहेचाना
जीना तेरे लीये मरना तेरे लीये मेरी दिल जाना
दिल देके जो मांगे चाहत की निशानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
फुल बहारो में हे चांद सितारों में हे रूप हे दर्पण में
मोज में कलकल सिनेमे हलचल यार बसा मन में
आँखों में चाहत दर्द में राहत चेन हे बंधन में
में जोंका हवा का तु रूत हे सुहानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
में तेरा दीवाना तु मेरी दीवानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
बातोमे महोबत धडकनमें रवानी
बस यही हे महाराजा की कहानी
महाराजा महाराजा महाराजा महाराजा महाराजा महाराजा

એ સુખદ સમય જાણે ગીતની સાથે વણાઈ જશે ખબર નહોતી,,, જયારે જયારે એ ગીત વાગશે ત્યારે ત્યારે આ પળો યાદ આવશે ખબર નહોતી…. એ બસ અહી જ બેસી રહે એમ દિલ ચાહતું હતું,,,પણ એનો જવાનો સમય થઇ ગયો…એ જઈ રહી હતી ત્યારે મારી નજર એની એક નજર માટે તરસતી હતી ,,,મનને સંતોષ જ ન્હોતો થતો ,,, આ વિદાયની વેળાની છેલ્લી નજર માટે મન તડપી ઉઠ્યું’તું…દિલને હજુ પણ એક આશા હતી કે એકવાર તો એ પલટીને જોશે …અને હાશ એણે જોયું પણ ખરું…કંઈપણ વાત વગર….ઈકરાર વગર એ મારી જ છે એવો મને વિશ્વાસ બંધાઈ ગયો…અને તેથી જ એના હાથમાં મહેન્દીથી જે લવ ની વચ્ચે જે R કર્યો હતો એ જાણે મારો જ હોય એવું મને લાગવા માંડ્યું….આવું આવું વિચારીને હું આજે ખુબ ખુશ હતો…એણે જે ખુરશી પર બેસીને આઈસ્ક્રીમ ખાધી હતી તે ખુરશી પર હું કેટલીયે વાર બેસી રહ્યો હતો,,,એક સુખદ લાગણી અનુભવતો હતો એવું લાગતું હતું કે જાણે એ ખુરશીમાં અમે બંને એક થઇ ગયાં….

પોતપોતાના મનગમતાં ચહેરા શોધવા અમે લોકો(હું,શોભિત અને ચંદ્રકાંત) બીજે દિવસે બપોર પછી મેળામાં ગયા..અમે કોઈ પણ પ્લાન વગર આમ-તેમ ફરતાં રહ્યાં…અંધારું થવા આવ્યું હતું…અમે હજુ ચીચુડા વિભાગ તરફ ગયા ન્હોતા…કારણ કે મને અને ચંદ્રકાન્તને ચીચુડે બેસવામાં જરાય રસ ન્હોતો…પણ શોભિત માટે અમારે જવું પડ્યું….શોભિત જયારે ચીચુડે બેઠો હતો ત્યારે હું અને ચંદ્રકાંત નીચે ઉભા હતા,,,,અને અચાનક મને રશ્મિ દેખાઈ…એ ચીચુડે બેસવાની ટીકીટ લેવાની લાઈનમાં ઊભી હતી…તેને જોઈ હું અને ચંદ્રકાન્ત(માંડ માંડ મનાવી)ને એ જ લાઈનમાં ઊભા રહી ગયા..જયારે ચીચુડાથી નીચે ઊતરી આવ્યા ત્યારે મને ખુબ ચક્કર આવી રહ્યાં હતા…,,અને ઊલટી પણ થઇ…તમાશા જેવું થઇ ગયું,,,લોકો ભેગા થઇ ગયા’તાં..,,શોભિત મારા માટે પાણી લઇ આવ્યો ,,આ બધું રશ્મિએ પણ જોયું,,મને બહુ ખરાબ લાગ્યું,,,એકવખત તો એવું લાગ્યું કે જાણે કાલે જે દુનિયા મળી હતી એ આજે એકાએક છીનવાઈ ગઈ…કારણ કે જે ચીચુડામાં રશ્મિ એન્જોય કરી રહી હતી અને મને એમાં બેસવાનું ન્હોતું ફાવતું,,,હું જયારે એકરાર કરીશ મારા પ્રેમ નો ત્યારે એ ક્યાંક આ જ કારણે ‘ના’ ન્ પાડી દે,,,એ વિચારે દિલમાં ફાળ પડી,,પણ મેં ત્યારે એની આંખમાં દર્દ પણ જોયું હતું મારા માટે.. મિત્રો રાકેશની લવસ્ટોરી ત્યાર પછી અનેક રોમાંચક મોડ પરથી ગુજરી અને છેવટે મંઝીલે પહોંચી ગઈ,,,તેઓ બંને ખુબ ખુશ છે…બધા લોકો રાકેશ જેવા નસીબદાર નથી હોતા,,,ઘણાય એવા હશે જેની લવસ્ટોરી મેળામાં વિકસી હોય પણ મંઝીલે ન્ પહોંચી શકી હોય….

-ચંદ્રકાંત માનાણી

Comments on: "મેળાની યાદો" (6)

  1. narendra padmani said:

    vah chandrakant vah maja padi gai ho.juna divso ni yaad aavi gai yaar vah

  2. Are Chandrakant Bhai Story Vachvani maza to aavi pan end ma thodi utavad thi story puri kari nakhi em lage chhe, jo tamara mitra Rakesh Bhai ne vandho na hoy to haji thodu Details ma lakho to vadhu maza aave ho………….

    • પ્રિય વિશાલ,,,વધારે લખવામાં મને અને રાકેશને કઈ વાંધો નથી પણ વાચક મિત્રોને ધ્યાનમાં રાખીને વાત ટૂંકાવી છે,,,બસ બીજું કઈ નથી..

  3. વ્હોટ એ લવ સ્ટોરી , તમારા શબ્દો થકી તમે દરેકે દરેક દ્રશ્ય આંખ સામે તાદર્શ કર્યું – અદભુત !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: