મારી લાગણીઓની સરવાણી


ત્યારે હું સાતમાં ધોરણમાં હતો. સ્કૂલમાં સાંસ્કૃતિક કાર્યક્રમ યોજાયો હતો. મોહરા ફિલ્મનું “તું ચીજ બડી હે મસ્ત મસ્ત,..” ગીત પર ડાંસ કરવો હતો અને  એના માટે સારા ડાન્સરની શોધ ચાલુ હતી. બધા છોકરાને ઘરેથી ડાન્સની પ્રેક્ટિસ કરવાનું  કહ્યું  અને સારા ડાન્સરની પસંદગી કરવામાં આવી. ખૂબ પ્રેક્ટિસ કરવા છતાં પણ આપણું  સિલેક્શન ન થયું. થોડો નાસીપાસ થયો પણ શું થાય?   સ્કૂલમાં નાટક પણ થવાનો હતો એમાં પણ  આપણે નામ લખાવ્યું અને પસંદ પણ થયો. પણ અફસોસ પાત્ર ખૂબ નાનું  અને ડાયલોગ ફક્ત એક લીટીનો,..”રમેશ ચા તો ખૂબ સરસ બની છે” આ એક લાઇન બોલવી હતી. ખૂબ ઈચ્છા હતી કે સારું પાત્ર મળે, સારા ડાયલોગ બોલવા મળે પણ અફસોસ હું જાની સાહેબની નજરમાં સારા પાત્ર માટે ફીટ ન્હોતો.

હવે એવું લાગે છે કે આ જીવન એક નાટક જ છે અને એમાં ભગવાને આપણને આ પાત્ર ભજવવાનો મોકો આપ્યો છે અને ડાયલોગ પણ પસંદગીના બોલી શકાય છે. પણ આપણે સારા ડાયલોગ નથી બોલી શકતા. ભાષામાં કટુતા, ગુસ્સો, વ્યંગ, મશ્કરી ભળીને બીજા પાત્રના દિલને દુભવી જાય છે. સારી વાત એ છે કે પ્રભુ એ પૂરેપૂરી સ્ક્રિપ્ટ આપણને આપી દીધી છે. કેવું  બોલવું અને શું બોલવું એ આપણા હાથ(જીભ)માં છે.

અહી ફરી ઉલ્લેખ કરું છું આપણા જીવનમાં જેઓ નજીક છે એના માટે કાયમ આપણે તોછડી ભાષાનો જ ઉપયોગ કરતાં હોઈએ છીએ જ્યારે અજાણ્યા શખ્સો સાથે દંભી ને મીઠી ભાષામાં વાત કરીએ છીએ.

આપણે જ વિચારવું જોઈએ કે શું, કેટલું ને કેવું બોલવું જોઈએ. મને ઘણીવાર બીજાના વેણ દિલમાં લાગી આવે છે. ત્યારે એવો ખયાલ આવ્યો કે મારી જીભે પણ ઘણાંને ઘાયલ કર્યા હશે.ત્યારે મારા માટે જ આ એક શેઅર લખ્યો… ..

” બીજાના દિલે ઘસરકા ન પડે ધ્યાન રાખ,

એવી રીતે વાપર તારી કિંમતી વાણીને..”

હવે બાકીના જીવનની સ્ક્રિપ્ટ મસ્ત, સ્વીટ, ટૂંકી અને સચોટ રહે એ જ પ્રાર્થના.

-ચંદ્રકાંત માનાણી

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: