વતનની યાદ


પરદેશમાં વસનારાને વતનથી અનેરો લગાવ કેમ હોય છે. આનો જવાબ વ્યક્તિગત હોઈ શકે..અહીં વતન એટલે ગામની વાત છે જ્યાં બાલપણ વિતાવ્યું હોય. વતનની યાદ સાથે જીવવાની એક મજા છે. જો તમે વતનમાં જ રહેતા હશો તો આ લહાવો તમને નહીં મળે. વતન છોડતાં સમયે ખ્યાલ નથી હોતો કે વતનની યાદ આટલી યાતનાઓ આપશે…સ્કૂલના દિવસો, કોલેજના દિવસો, રખડપટ્ટીના દિવસો, મંદિરે જવાની મજા, સાંજની એ આરતી, લાયબ્રેરી, રમતનું મેદાન, ફળિયાની ગલીઓ, ભૂકંપમાં પડી ગયેલું એ ઘર, ગામના ઉત્સવો, વિથોણીયો ડૂંગર…બધાં ભેગાં મળીને જાણે ખેંચી રહ્યાં છે. વતન શું છે, એની માટીની સોડમમાં શું જાદુ છે, ગામમાં પડતા પહેલા વરસાદમાં પલળવાની શું મજા છે એ વર્ણવી શકવું મુશ્કેલ છે. એ જીવન હવે યાદ કરું છું તો એવું લાગે છે જાણે એ જીવન, એ ગામનું જીવન ગયા જન્મની વાત હોય. જ્યારે પણ વિથોણ જાઉં છું ત્યારે એવું લાગે છે જાણે ગયા જનમના જીવનમાં પહોંચી ગયો છું. વતન સાથેનું વળગણ મરતાં સુધી ટૂટશે નહીં. વતનની યાદને પ્રેમિકાની યાદ સાથે સરખાવી શકાય. લગન પછી જેમ પ્રેમીની યાદ સતાવે એમ વતનથી દૂર રહેનારાને વતનની યાદ તડપાવે છે.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s