સંજોગ આનંદદાયક


સ્કુલના દિવસોમાં ઇતિહાસ એ સૌથી ના ગમતો વિષય હતો. જયારે ઓથારની પ્રસ્તાવના વાંચતો હતો ત્યારે એમ થયું હતું કે કેમ કરીને ઓથાર નવલકથાના બે ભાગ વંચાશે કારણ કે ઓથાર એ ૧૮૫૭ વિપ્લવ પછીના સમયની કથા છે. પણ એકવાર શરૂઆત કર્યા પછી ઓથાર એકદમથી જકડી લે છે. બીજીવારની આ વાંચનયાત્રામાં મને એનાં પાત્રો સાથેની દોસ્તી, અનુકંપા અને પ્રેમમાં વધારો કરે છે. આજે ખાસ વાત સેજલ સિંગ વિરહાન, સેના બારનીશ અને વિલિયમ ગ્રેઈસની કરવી છે. સેજલ અને સેના એકબીજાના પ્રેમમાં છે પણ સંજોગો એવા છે કે એ બંનેનું એક થવું નામુમકીન છે. ગ્રેઈસ એ સેજલને એકતરફી પ્રેમ કરે છે. સંજોગો ગ્રેઈસની તરફેણમાં છે.

એકવખત સેના ફક્ત સેજલને મળવા માટે એનાં બાપની ઈચ્છા વિરુદ્ધ, જાન ના જોખમે રાજમહેલમાં આવી ચડી હતી. પછી તો સેજલ પણ ઘણી વખત સેનાને મળવા જાય છે. આ તરફ ગ્રેઈસ પણ કોઈને કોઈ બહાનું કરી સેજલને મળવા રાજમહેલ પર આવી જતી. ગમતી વ્યક્તિને મળવાની જીદ અને એ  જિદને પૂરી કરવા જીવના જોખમે અધીરું થઈ જવું, એ તાલાવેલી, એ અધીરાઈ ત્રણેય પાત્રો પાસે છે. લવની ભવાઈ ફિલ્મનું સોંગ તમે સાંભળ્યું હશે, “ હું મને શોધ્યા કરું ને હું તને પામ્યાં કરું” કઈક એવી જ લાગણી સેજલ, સેના અને ગ્રેઈસ અનુભવે છે.

આ કથાનો હીરો સેજલ છે અને એ જ કથા કહે છે. એવું લાગે છે કે લેખક કહેવા માંગતા હોય કે બધા લોકો પોતાના જીવનમાં રાજા (હીરો) હોય છે. દરેકના જીવનમાં સેના અને ગ્રેઈસ આવતી હોય છે. દરેકના જીવનમાં ક્યારેકને ક્યારેક પ્રેમ તત્વ આવતું હોય છે. સેજલ જયારે સેનાને ભેડાઘાટમાં મળવા જાય છે ત્યારે એને કેવી લાગણી થતી હશે અને કોઈ ગ્રેઈસ દિલ ફાડીને ચાહતી હશે તો કેવી લાગણી થતી હશે નોવેલ વાંચતા અનુભવી શકીશું. ઓથાર એટલે શું..? સંભવિત ભય, હંમેશા અનિચ્છીત ઘટનાની બીક કે કઈક એવો જ હોવો જોઈએ. સેજલ સેના અને ગ્રેઈસ તથા નોવેલના બીજા પાત્રો કોઈને કોઈ ઓથાર નીચે જીવે છે. સેજલ અને ગ્રેઈસને હર પ્રેમીને મુગ્ધાવસ્થામાં હોય એવો ડર છે કે મારાં ગમતાં પાત્રને હું પરની શકીશ કે નહી. ના હું નોવેલનો સાર નથી કહેવાનો આ તો ફક્ત બે ત્રણ પરસેન્ટ જ જાણકારી છે. નોવેલના પહેલા ભાગમાં ગમેલા બે સંવાદો તમારા માટે,..

૧. ગ્રેઈસ સેજલને કહે છે કે સ્ત્રી પશ્ચિમમાંથી આવતી હોય કે પૂર્વમાંથી, તે ગોરી હોય કે કાળી, તેનો પ્રથમ પ્રેમ અલૌકિક હોય છે .. બાકી બધી તડજોડ હોય છે.

૨. સેના સેજલને કહે છે, જેને ચાહતા હોઈએ તેને પરણવું જ જોઈએ તેવું હું માનતી નથી. દરેક સ્ત્રી પોતાના મનપસંદ પુરુષને પરણી શકે તેવું હંમેશા બનતું નથી.

કેટલીક ફિલ્મો, નવલકથાઓ કે ગીતો આપણને ભૂતકાળની ગલીઓ પર લઇ જાય છે. આપણે એ સ્ટોરીની અનુરૂપ ઢળી જતાં હોઈએ છીએ અને એવું લાગે જાણે આ મારી જ કથા છે. અને ત્યારે એ ગીત, નોવેલ કે ફિલ્મ આપણું માનીતું થઇ જાય છે. સેજલ, સેના અને ગ્રેઈસની લાગણીઓને અનુરૂપ એક કવિતા ફક્ત તમારા માટે..

હું બેઠો છું રાહ જોઈ
જે રસ્તેથી રોજ જાય છે એ
નિરાશ થયો
ઉઠીને ચાલ્યો એની શેરીએ
ને બંધ બારણાં જોઈ પાછો ફર્યો
ને જોઈ રહ્યો છું
સામેથી એ આવી રહ્યાં છે
પૂછ્યું તો કહ્યું
ગયાતા તમારી શેરીએ
હું શોધું છું એમની શેરીએ એમને
એ શોધે છે મારી શેરીએ મને
ને થયો એક સંજોગ આનંદદાયક

બસ હવે આટલેથી જ અટકવું છે. શેરીની આવી બધી વાતો કરી છે તો હજુ એક હથોડો મુકું છું. હું મને શોધ્યા કરું ને હું તને પામ્યા કરું…જસ્ટ એન્જોય.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s