મારી લાગણીઓની સરવાણી

images

સાન્વી સાથે કર્ણ..

ઘણાં સમયથી આ ફિલ્મ જોવાના ચૂકી ગયેલા ફિલ્મોના લીસ્ટમાં હતી અને આજે આ ફિલ જોઈ. કોલેજમાં પાંગરતો પ્રેમ, દોસ્તી, દુશ્મનાવટ, બધું મળીને હલકી-ફૂલકી ફિલ્મ છે. મારી સાથે ઘણી વખત એવું થયું છે કે જે લોકોએ બહુ વખાણી હોય એ ફિલ્મ મને ના ગમે અને જે બહુ હાઈ લાઈટ ના થઇ હોય એ ફિલ્મ બહુ ગમી જાય. આ ફિલ માટે શાયદ મારી આશાઓ વધુ હતી. કોલેજ કેમ્પસની ચીલાચાલુ સ્ટોરી છે જેને તાણીને લાંબી કરી છે. તેમ છતાં મને ગમી છે અને એટલે જ આ લખવા બેઠો છું. ના, હવે આખી સ્ટોરી કહેવાની ભૂલ નહિ કરું, આખી સ્ટોરી ના કહેવાની નિરવભાઈની વાત નોટ કરી છે.

એક સીનમાં કર્ણ (હીરો) સાન્વી(હિરોઈન)ને રાત્રે સાડા બારે ફરવા આવવાનું કહે છે. બંને આખી રાત ફરે છે. ના, કોઈ રંગીન સીન નથી. બંને એક વાડીમાં જઈને મકાઈ તોડી લાવે છે અને એને શેકીને ખાય છે. ખુબ સારી વાતો કરે છે. સાન્વી કહે છે કે આપણે મોટાં થઈને કેટલા મેચ્યોર થઇ ગયાં છીએ. આપણું મન બાળક બની રહેવા કહે, ધિંગા-મસ્તી કરવા કહે પણ આપની મેચ્યોરીટી આડે આવી જાય છે. અચાનક લવ સ્ટોરીમાં વળાંક આવે છે. ક્લીન શેવવાળો ચોકલેટી હીરો દાઢીધારી બની જાય છે. અને આર્યની એન્ટ્રી થાય છે.

images (1)

આર્યા સાથે કર્ણ..

આર્યા કર્ણને એકતરફી પ્રેમ કરે છે. પહેલા હાફમાં કર્ણની સાન્વી સાથેની લવ સ્ટોરી છે અને બીજા હાફમાં આર્યા સાથે. જેમ સાન્વી સાથે કર્ણ એક રાત ફરવા ગયો હતો તેવી જ રીતે આર્યા સાથે પણ કર્ણને જવું પડે છે. અને ઉદાસ કર્ણને આર્યા ઘણા દિવસો પછી હસાવવામાં સફળ થાયછે.(ના, કોઈ રંગીન સીન નથી). આર્યાના, કર્ણના પ્રેમને પામવાના જે પ્રયત્નો દર્શાવવામાં આવ્યા છે એ મને ખુબ ગમ્યાં. એકવખત કોલેજમાં આર્યા બાસ્કેટબોલ રમતી હતી અને કર્ણ એના દોસ્તો સાથે કોર્ટથી થોડે દુર બેઠો હતો. કર્ણનું ધ્યાન દોરવા, ચાઈને આર્યા બોલ કર્ણ તરફ ફેંકે છે. આ સીન જોઈને કોલેજના દિવસોની યાદ આવી ગઈ. અમે જયારે કોલેજમાં વોલીબોલની પ્રેક્ટીસ કરતા ત્યારે મારો એક દોસ્ત પણ આવી જ રીતે વોલીબોલ એની માશુકા તરફ જવા દેતો અને લેવા પણ જતો.

kirik-party_1477551910190

બાસ્કેટબોલના કોર્ટમાં કર્ણ તરફ જોઇને ખુશીનો ઈઝહાર કરતી આર્યા..

કર્ણની એક આદત છે ફિલ્મમાં. જયારે એ અપસેટ હોય ત્યારે બુલેટ લઈને નીકળી પડે છે કોઈ અજાણી જગ્યા પર કોઈને કહ્યા વગર. મોબાઈલ પણ ઓફ રાખે. દુનિયાથી દૂર પોતાની દુનિયામાં ખોવાઈ જવા. મારા જેવા  ઘણાં અપસેટ માણસ કર્ણની જેમ થોડા દિવસ ભાગી જવા ચાહતા હોય છે પણ આ જાલિમ દુનિયા છોડતી નથી. જકડી રાખે છે પોતાના શોરમાં અને મન એકાંત ચાહે છે, ત્યારે આપણે વધુમાં વધુ શું કરી શકીએ, એકાદ ફિલ્મ જોઈ લઈએ..અથવા બ્લોગ પર એકાદ પોસ્ટ ઝીંકી દઈએ..ફિલ્મમાં ગમતીલું પાત્ર આર્યા.

  • ૧. ઝરણાં અનેસુરભિનું વાર્ષિક પરીક્ષાનું પરિણામ સારું આવ્યું. ઉનાળાની રજામાં ક્યાંય ફરવા ન ગયાં. વેકેશનમાં સાઈકલ અને બેડમિંટન શીખ્યાં. ઝરણાં હવે સાઈકલ ચલાવે છે પણ સુરભિ હજુ હવે શીખશે. સુરભિ બેડમિંટનનું રેકેટ પણ બરાબર ફેરવી શકતી નથી. આજે ઘણા દિવસો પછી બેડમિન્ટન રમવા ગયા હતા.
2017-07-16-20-21-09

સુરભિએ લીધેલી તસ્વીર..

  • ૨. હુબળી ખાતે વોલીબોલની ટુર્નામેંટનું આયોજન થયું હતું. પહેલી વખત દર્શક બનીને ટુર્નામેંટને માણી. મન માનતું નહોતું અને શરીર સાથ દેતું નહોતું એટલે હવે કાયમી દર્શક બની રહેવાનું સ્વીકારી લીધું છે. હા, રોજ સવારે કલાકેક વોલીબોલ રમવાનું તો ચાલુ જ છે.

 

  • ૩. કાલે એક અજાણ્યા જ ભાઈ વોલીબોલ રમવા આવેલા. બરાબર રમતે ન્હોતું આવડતું એટલે જ્યારે બોલ બગડે એટલે કોઈ ને કોઈ એના ગુરૂ બનીને શીખવવા લાગી જાય. અને જ્યારે એ જ ગુરૂ દ્વારા ભૂલ થાય તો ચૂપ થઈ જાય અથવા કોઈ બહાનું આગળ ધરી દે. એક બોધપાઠ અહીંથી મળ્યો, કે આ દુનિયામાં આપણે બધા જ ખેલાડીઓ છીએ કોઈ અનુભવી તો કોઈ સાવ નવો. ભૂલ બધાથી થાય છે, સલાહ આપવા કરતાં મૌન રહી પોતાની રમતમાં સુધાર કરવો.
  • ૪. થોડા દિવસ પહેલા બાપુજીનું સુગર લેવેલ ખૂબ ઓછું થઈને ચોવીસ થઈ ગયું હતું. હવે બરાબર છે પણ હોસ્પિટલનો અનુભવ ખરાબ રહ્યો. સારી અને સાચી હોસ્પિટલોય હશે પણ મોટાભાગે લૂટ ચાલી રહી છે.  દર્દી કે દર્દીના ઘરનાઓ જેટલાં વધુ ડરે એટલું મોટું બિલ બને.
  • ૫. છેલ્લી અપડેટસ્ પછી ઓથાર ભાગ 1-2, પીળા રૂમાલની ગાંઠ ભાગ 1-2-3, ફીયર ઈઝ ધ કી વાંચી અને ઘણા ફિલ્મો પણ જોયા. એક બેને બાદ કરતાં બધાના રિવ્યુ નથી લખી શકાયા.
    amir

    પીળા રૂમાલની ગાંઠ નોવેલ એ મારી હરકિશન મહેતાની બીજી નોવેલ રહી. આ નોવેલમાં વર્ણનો પ્રમાણેની તસ્વીરો પણ મુકવામાં આવી છે. ઉપરની તસ્વીર પણ એમાંની એક છે જે ભાગ-૩ માંથી લીધેલી છે.

  • ૬. મે મહિનામાં ચાર દિવસ દુબઈ ફરી આવ્યો. સારો અનુભવ રહ્યો,  એક આખી પોસ્ટ લખી રાખી છે દુબઈના અનુભવો જે પછી ક્યારેક પોસ્ટ કરીશ.

 

  • ચંદ્રકાંત માનાણી

વંદુ મોટ્ટેય કથે…

ટાઈટલનો અર્થ છે એક ટકલાની કથા..

કથાના હીરાનું નામ છે જનાર્દન, ૨૮ વર્ષ અને કન્નડાનો લેકચરરનું પ્રોફેસન. જનાર્દન રાજકુમાર(કન્નડાનો સુપર સ્ટાર)નો મોટો ફેન છે. જયારે જયારે જનાર્દનનો મૂડ ચેન્જ થાય છે એના મૂડ પ્રમાણે રાજકુમારનું ગીત બેક ગ્રાઉન્ડમાં વાગે છે જેની ખુબ સારી અસર પડે છે. પાતળા બાંધાનો, જાડી મૂછો અને પાતળી દાઢીવાળો, ચસ્મીશ, આભો બનીને કોઈને જોઈ રહે અને હોઠ ખુલા રહી જાય તો ઉપરના ચાર અને નીચેના ચાર દાંત દેખાય અને હસે તો આખી બત્રીસી દર્શન આપે, ટકલો, આત્મવિશ્વાસના અભાવવાળા જનાર્દનની વાત છે ફિલ્મમાં. ફિલ્મનું કાલે જ પોસ્ટર જોયું, નવા ટાઈપનું ટાઈટલ ગમ્યું અને ફિલ્મ જોવા હું ગયો. વર્ષો પહેલા બ્લેકમાં જોગી ફિલ્મની ટીકેટ લીધેલી અને આજે આ ફિલ્મની લીધી. જનાર્દનના ઘરનાંને જનાર્દનના લગ્નની ચિન્તા છે. અઠયાવીસનો થયો પણ ક્યાય મેળ પડતો નથી. કેટલીય છોકારીયોને જોઈ પણ બધા આ ટકલો છે કહીને રીજેક્ટ કરી દે છે. આ કથા જ ટકલા લોકોની તકલીફોને વાચા આપે છે. એક છોકરીને જોવા જનાર્દન એના મમ્મી-પપ્પા અને નાના ભાઈ સાથે જાય છે પણ છોકરી જનાર્દનને અંકલ સમજે છે અને નાના ભાઈને મુરતિયો સમજે છે. જનાર્દનને ખુબ ખરાબ લાગે છે.

 

જનાર્દન ક્લાસમાં કન્નડા ભણાવતો હોય છે. એ જેવો બોર્ડમાં કઈક લખે છે કે એક છોકરો “મોટ્ટે”(ટકલુ) કહીને ચીડવે છે અને જનાર્દનને પોતાનું અપમાન થયું લાગે છે, છોકરાંને પકડીને પ્રિન્સીપાલ પાસે લઇ જાય છે ત્યાં પ્રિન્સીપાલ છોકરાંને કહે છે કે તારા પપ્પા જેટલી ઉંમરનાં વ્યક્તિને “મોટ્ટે”(ટકલુ) કહીને ચીડવે છે શરમ નથી આવતી, જનાર્દન તો રડવા જેવો થઇ જાય છે…ફિલ્મમાં કોમેડી જ છે. જનાર્દન એની જ કોલેજની અર્થશાસ્ત્રની લેકચરરની પાછળ પડે છે. કોલેજમાં એક પ્યુન હોય છે શ્રીનિવાસ, એ જનાર્દનનો લવગુરુ થાય છે, જનાર્દનને હેલ્પ કરે છે.

with srinivas

લવગુરુ શ્રીનિવાસ સાથે..

એક દિવસ ઓફિસમાં જનાર્દન, શ્રીનિવાસ અને પેલી લેકચરર ત્રણ જ હોય છે અને શ્રીનિવાસ પૂછે છે મેડમ તમને કેવો જીવનસાથી ગમે, તો એ કહે છે કે એ ખુબસુરત ન હોય તોય ચાલે પણ દિલથી ખુબસુરત હોવો જોઈએ અને એને જનાર્દન પોતાના માટે ગ્રીન સિગ્નલ સમજે છે. જેવો એ પ્રપોઝ કરવા જાય છે કે બાહરથી લેકચરરની ફ્રેન્ડ દોડતી આવે છે અને કહે છે કે ઇન્ગ્લીશનો નવો લેકચરર આવી રહ્યો છે એકદમ હેન્ડસમ છે અને કુંવારો પણ..આત્મવિશ્વાસની ઓછપવાળો જનાર્દન આ સંભાળીને પ્રપોઝ નથી કરી શકતો…પેલી લેકચરર જે દિલની ખુબસુરતીની ડંફાસ મારતી હતી એ ઈંગ્લીશના લેકચરરને જોઇને હવા થઇ જાય છે, ડાયરેક્ટરે સારી રીતે દર્શાવ્યું છે.

econom

જનાર્દન, અર્થશાસ્ત્રની લેકચરર સાથે..

 

જનાર્દનને એટલું ખરાબ લાગે છે કે એ સન્યાસ લેવાનું નક્કી કરી લે છે. એની પાતળી દાઢી લાંબી કરવા લાગે છે. એના લવગુરુ પ્યુન ને કહી દે છે કે આ સંસાર મોહમાયા છે. અને અચાનક એક પરી જેવી છોકરીની એન્ટ્રી થાય છે જનાર્દનના જીવનમાં. રોજ કોલેજ છૂટ્યા સમયે કોલેજની બહાર જનાર્દનની રાહ જોતી ઉભી હોય છે. જનાર્દન સામું જોયા કરે છે, બીજે દિવસે સ્માઈલ આપે છે, ત્રીજે દિવસે સ્માઈલ આપીને હાથ ઊંચો કરે છે પણ જનાર્દનને વિશ્વાસ નથી આવતો કે આ ખુબસુરત છોકરી મારી સાથે જ વાત કરવા માંગે છે. જનાર્દનનેય અંદરથી તો વાત કરવી જ હોય છે પણ સન્યાસની વાત આડે આવે છે. પાંચમે દિવસે જેવો જનાર્દન કોલેજથી નીકળે છે છોકરી જનાર્દનની સામે આવે છે. જનાર્દન ઝડપથી રીક્ષામાં બેસે છે અને છોકરી પણ રીક્ષામાં બેસી જાય છે,…થોડા દિવસ છોકરી જનાર્દનને સપનાં જોવા મજબુર કરે છે..અને એક દિવસ અચાનક જનાર્દનને સરપ્રાઈઝ આપે છે. સાંજે છુટા પડતી વેળાએ છોકરી કહે છે કે કાલે સાંજે પાંચ વાગે મને મલજો પર્સનલ વાત કરવી છે. બીજા દિવસે જયારે જનાર્દન છોકરીને મળવા જાય છે તો ત્યાં બીજાય આઠ-દસ ટકલાઓ બેઠેલા હોય છે. અને છોકરી જાહેરાત કરે છે કે પોતે હીર ટ્રીટમેન્ટનું કામ કરે છે અને બધાના વાળ ફરીથી લાવી આપશે ફક્ત દોઢ લાખ રૂપિયામાં….જનાર્દનનું દિલ ફરીથી તૂટે છે…

hairdoctor

કોલેજની બહાર ઉભી રહીને જનાર્દનને જોઈ રહેતી છોકરી..

જનાર્દનનું એક જ સપનું છે, કોઈને પત્ની બનાવવાનું અને ખુબ પ્રેમ કરવાનો, પણ ક્યાંય મેળ પડતો નથી. જનાર્દનને સ્કુલની ફ્રેન્ડ યાદ આવે છે અને એનું નામ સરલા છે અને એ ફેસબુક ફ્રેન્ડ પણ હોય છે. ચેટીંગ કરે છે અને મળે છે સરલાને…સરલા પહેલા હતી એનાથી બહુ જાડી થઇ ગઈ હોય છે અને જનાર્દનને પસંદ નથી આવતી. સરલાનું પણ જનાર્દન જેવું જ જીવન હોય છે. જાડી હોવાને કારણે બધા જ છોકરા રીજેક્ટ કરે છે સરલાને… સરલાને જનાર્દનથી પ્રેમ થઇ જાય છે, પરણવા તૈયાર થઇ જાય છે…બંનેની ફેમીલી તૈયાર છે પણ હવે જનાર્દન રેડી નથી. તેનું મન નથી માનતું.. જનાર્દન પંડિતને ફોડીને લગ્ન માંડવાળનો પ્રયત્ન કરે છે. પંડિત સરલાને કહે છે કે જો તું આ લગ્ન કરીશ તો ચાર દિવસ પછી તું મૃત્યુ પામીશ છતાં સરલા કહે છે મને મંજુર છે. જનાર્દન માટી પગો નીકળે છે, સરલાનું અપમાન કરે છે અને થયેલી સગાઇ તોડી નાખે છે..ફરી પાછો પ્યુન શ્રીનિવાસ લવગુરુ બનીને આવે છે. શ્રીનીવાસની હેલ્પથી કથાનો સુખદ અંત આવે છે.

sarala

સરલા સાથેની પહેલી મુલાકાત..

 

ફિલ્મ મને ખુબ ગમ્યું. કથાનો હીરો જ આ ફિલ્મનો ડાયરેક્ટર છે. ફિલ્મમાં નાની-નાની બાબતોનું બખૂબી ધ્યાન રાખવામાં આવ્યું છે. ઓછા બજેટમાં, કોઈ પણ મોટા માથા વગર સારી કથાને લોકોનો સારો રિસ્પોન્સ મળે જ છે. હજી હું ઘણી બધી બાબતો બરાબર વર્ણન નથી કરી શક્યો. ફિલ્મમાં ટકલાની વેદના, એની લાગણીઓને કોમેડી સાથે પ્રસ્તુત કરી છે અને એ પણ કોઈ પણ દ્વિઅર્થી ભાષાનો પ્રયોગ વગર.

ondumotteyakathe

ફિલ્મનું પોસ્ટર..

એક વસ્તુ એની પાસેથી માંગી દે,
મારી યાદ એના દિલમાંથી કાઢી દે.

કાલે દોસ્તના લગનમાં જવું છે,
માં, કપડાંની એક જોડ લાવી દે.

એક ઈચ્છા રોજ જન્મી ને મરે છે,
કોઈ પેપરમાં આ ખબર છાપી દે.

જ્યાં સુધી સારી છે ત્યાં સુધી રાખ,
જેવી દાનત બગડે કચરામા નાખી દે.

અગર તે કોઈ બીજાને આપી દીધાં,
એ વચનો મારાં મને પાછા લાવી દે.

-ચંદ્રકાંત માનાણી

 

IMG_20170604_1IMG_20170604_2IMG_20170604_3IMG_20170604_4IMG_20170604_5IMG_20170604_6IMG_20170604_7IMG_20170604_8IMG_20170604_9IMG_20170604_10IMG_20170604_11IMG_20170604_12IMG_20170604_13IMG_20170604_14IMG_20170604_15IMG_20170604_16IMG_20170604_17IMG_20170604_18IMG_20170604_19IMG_20170604_20IMG_20170604_21IMG_20170604_22IMG_20170604_23IMG_20170604_24IMG_20170604_25IMG_20170604_26IMG_20170604_27IMG_20170604_28IMG_20170604_29IMG_20170604_30IMG_20170604_31IMG_20170604_32IMG_20170604_33IMG_20170604_34IMG_20170604_35IMG_20170604_36IMG_20170604_37IMG_20170604_38IMG_20170604_39IMG_20170604_40IMG_20170604_41

ઓથાર ભાગ ૧-૨…

અશ્વીનીદાદાની ઓથાર નવલકથા વાંચી. ખુબ ગમી. વાંચ્યા પહેલાં મને એમ હતું કે આ નોવેલની શરૂઆત પણ કોઈ રહસ્યમય ખૂન સાથે થશે કારણ કે દાદાની મેં ત્રણ નોવેલ વાંચી છે, અંગાર, આશ્કા માંડલ અને નીરજા ભાર્ગવ અને યોગાનુયોગ ત્રણેય નોવેલ એક રહસ્યમય ખૂનથી થાય છે. ઓથારની કથાનો સમય સન ૧૮૫૭ પછીનો છે. જબલપુરની બાજુમાં જાનોર એક નાનું રજવાડું છે અને ત્યાંના રાજકુમાર સેજલસિંહ આ કથાનો હીરો છે. કથાની હિરોઈન છે સેના બારનીશ અને ગ્રેઈસ વિલિયમ. સેજલ સેનાને પ્રેમ કરે છે અને સેના માટે એ કઈ પણ કરવા તૈયાર છે, રાજગાદીનો ત્યાગ પણ..સેના પણ સેજલને ખુબ પ્રેમ કરે છે. બીજું એક પાત્ર ખેરાસીંહ પણ સેનાને દિલોજાનથી પ્રેમ કરે છે અને ગ્રેઈસ છે એ સેજલને દિલની અંતરતમ ગહેરાઈથી પ્રેમ કરે છે. નોવેલમાં ઘણાં બધા પાત્રો આવે છે અને બધાનું જીવંત વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. સેજલની માં રાજેશ્વરીદેવી, સેજલના પિતા વિક્રમસિંહ, સેનાના પિતા સંતોજી બારનીશ, બાલીરામજી, આજો માતાઈ, ધાનોજી, રાણોજી, ભુવનસિંહ, રામસતીયો, કિરનદાસ, સુબેદાર ખંડેરાવ, રામચરણ-રામશરણ, ગજાનન, છત્રપાલ, ભવાનીસિંહ, રહમત મીર,સોહારસિંહ, હરિભજનબાબા, સેવાદાસજી, જેડો રાઓટીયો…આ ઉપરાંત અંગ્રેજી પાત્રો પણ એટલાજ છે…સર વિલિયમ, કર્નલ મેલેટ, સર પોવેલ, જો ગિબ્સન, ડોક્ટર હ્યુસન, જીના પોવેલ, મેક્ગ્રેગર..આ તો મુખ્ય પાત્રો છે આના સિવાય બીજા પણ અનેક પાત્રો આવે છે દાદા બધાની ઓળખાણ કરાવતા જાય અને વાર્તા આગળ વધતી જાય..સેજલના બંને ઘોડા તુરક અને તોકલ પણ ખરા.

 

સેજલ એ એક નફીકરો રાજકુમાર હોય છે. તેની મુલાકાત ગ્રેઈસ સાથે થાય છે અને કથા વેગ પકડે છે. આખી કથા સેજલની નજરે જ આગળ વધે છે. તે પોતાની બધી નબળાઈઓ કબુલે છે. તે શરાબ અને શબાબનો શોખીન છે. સેના અને ગ્રેઈસ સાથેના જિન્સી આવેગોને કંટ્રોલ ન કરી શકવાની વાત કબુલે છે. સેનાની એન્ટ્રી સો પાના પછી થાય છે. ગોલાકી મઠની એ ગુફામાં સેનાની પ્રથમ મુલાકાતનું વર્ણન જબરદસ્ત છે..આ ઉપરાંત અનેકવાર અશ્વીનીદાદા કથામાં રોમાંચ ઊભો કરે છે. સેજલનો ખેરા સામે પ્રથમ મુકાબલો, સેનાનું જાનોરના મહેલમાં ભાગીને આવવું, સેજલનું  સેનાને ભેડાઘાટ મળવા જવું, ચાંદની રાતોમાં નર્મદા કિનારે સેના અને સેજલનો પ્રેમાલાપ, ગ્રેઈસ સાથે લાઈબ્રેરીમાં જિન્સી આવેગો, જીનાનું અપહરણ, રો ગિબ્સન જેલરનું મોત, મુઘલ અમાનતને જોવાની ઘટના, ગોલાકી મઠમાં ધિંગાણું, ગોવિંદદાસની કોઠી પર કર્નલ મેલેટની ઘેરાબંધી, ખેરાનો જાનોર પર હમલો, સેજલસિંહનો આગથી બચવાના પ્રયત્નો, જીનાનું અપહરણ, સર પોવેલનું અપહરણ..વગેરે અનેક પ્રસંગોનું કુશળતાથી આલેખન થયું છે.

સેજલ એકવખત કહે છે કે મારે સેનાને ગુમાવવી નથી અને ગ્રેઈસને છેતરવી નથી. સંજોગો એવા ઉભા થાય છે કે સેના અને ગ્રેઈસ વચ્ચે સેજલ અટવાય છે. હું વધારે લખીશ તો તમારો નોવેલ વાંચવાનો રસ ચાલ્યો જશે. કથાના બધા પાત્રોમાં મને ગ્રેઈસનું પાત્ર ખુબ પસંદ છે અને એટલે જ મેં ગ્રેઈસની કલ્પનાની ઈમેજ સાથે ઓથારની વાત લખું છું. લગાન ફિલ્મમાં ફિરંગી હિરોઈન છે એનું જ આ ફોટો છે. કથાનો અંત ખુબ જ અલગ છે. ક્યારેય ઓથાર વાંચવા મળે તો ચૂકવા જેવી નથી.

 

#ઓથાર

#અશ્વીનીભટ્ટ

GW334H500

મારી કલ્પનાની ગ્રેઈસ વિલિયમ..

૧. કાલે સાંજે બ્લોગની મુલાકાત લીધી ત્યારે બ્લોગે જાણ કરી કે ભાઈ, છેલ્લી પોસ્ટ કરીતી એને સાત મહિના થઇ ગયા. કઈક તો લખો. વચ્ચે વચ્ચે બે-ત્રણ વખત લખ્યું એ ફેસબુક પર પોસ્ટ કરી દીધું. અઠવાડિયે એક પોસ્ટ લખવાનું નક્કી તો કર્યું હતું , પણ જવા દો એ વાત. જીવનમાં ઘણું બધું બની ગયું સાત મહિનામાં. ગયા વર્ષે ડીસેમ્બરમાં વિથોણ ગયો હતો અને ખુબ મજા કરી હતી. સફેદ રણની મુલાકાત લીધી. સાગર.સીકે અને હિતેશને મળ્યો. ગુલાબી ઠંડી, વહેલી સવારનું તારાઓથી ભરેલું આકાશ, પરિચિત તડકો, ચણીયા બોર અને અડદિયા યાદ આવી રહ્યા છે.

 

૨. છેલ્લા સાત મહિનામાં કોઈ કવિતા નથી લખી. એક સ્ટોરી લખી છે જેના પર થોડું હજુ લખવાનું બાકી છે એટલે પોસ્ટ કરી શક્યો નથી. કોઈ બૂક નથી વાંચી પણ ખુબ બધા ફિલ્મો જોયાં. બેફિક્રે, તુમબીન-૨, ડીયર જીન્દગી, વજહ તુમ હો, અય દિલ હે મુશ્કિલ, અકીરા, પિંક, કાબિલ, લાલરંગ, રુસ્તમ, parched, જુનુંનિયત, સુલતાન, દંગલ, તીન, સાલા ખડૂસ, ફેન, કપૂર એન્ડ સન્સ, દિલવાલે, ફિતૂર, વઝીર, શાનદાર, તલવાર, મસાણ, હેપ્પી ભાગ જાયેગી, ફુકરેય, NH10, એમ એસ ધોની, કાલ કેજી પ્રીતિ(કન્નડા)(પા કિલો પ્રેમ), ચોઉક(કન્નડા)…

 

૩. ફેસબુક થોડા દિવસથી બહુ પરેશાન કરતું હતું, તો એક મહિના માટે ડીએક્ટીવેટ કર્યું હતું. કોઈને કશો ફેર પડ્યો નહોતો અને કોઈએ મને એફ્બી પર નથી દેખાતા એવું કહ્યું નહોતું. કોઈને કશો ફેર ન પડ્યો અને મારામાં પણ કોઈ શાણપણ ન આવ્યું એફ્બી બંધ રાખીને. છતાં ભવિષ્યમાં પણ એવા નિર્ણય લેવાશે.

 

૪. એક નાનોસો બનાવ બનેલો થોડા દિવસ પહેલા..અમે બે મિત્રો વાત કરી રહ્યા હતા. એવામાં એક ભાઈ આવ્યા જે મારી સાથે વાત કરતા હતા એના ખાસ મિત્ર. એ ભાઈએ એના મિત્રને મારી ઓળખાણ કરાવી અને મેં રામરામ કરવા હાથ લંબાવ્યો તો એ ભાઈ કહે સોરી હું હમણાં જમવા જઈ રહ્યો છું એમ કહીને રામરામ ન કર્યા બોલો…! એકપળ માટે મારી સ્થિતિ અપમાનજનક થઇ ગઈ. બીજી જ ક્ષણે અપમાનિત થયાનો ભાવ મનમાંથી ચાલ્યો ગયો. મને જરાય ખરાબ નહોતું લાગ્યું. બસ મને એવું જ થવું છે, કોઈ પણ સ્થિતિમાં સહજ, સ્થિર, સ્વસ્થ..ના દુ:ખી ના સુખી, ના માન ના અપમાન, બિલકુલ મધ્યમાં..

 

૫. ઝરણાં અને સુરભિની વાર્ષિક પરીક્ષા પૂર્ણ થઇ ગઈ છે અને હમણાં એ વેકેશનની મજા લઇ રહી છે. આઠ એપ્રિલના રીઝલ્ટ મળવાનું છે.

 

૬. દંગલ, સુલતાન અને સાલા ખડૂસ ફિલ્મ સ્પોર્ટ્સને લગતી છે. ત્રણેય ફિલ્મ ખૂબ ગમી. કઈ ફિલ્મ સૌથી વધુ ગમે છે કહી શકાતું નથી. મેં ત્રણેય ફિલ્મમાં એક વાત કોમન નોટ કરી. સપનાઓનો ભંગાર…દંગલમાં એક બાપનું સપનું, સુલતાનમાં એક કોચ(રણદીપ હુડાનું સપનું) અને સાલા ખડૂસમાં પણ કોચ(રાઘવન)નું સપનું. સુલતાનના ગીતો સારાં છે.

 

૭. એમ એસ ધોની બાયોપિક છે. ફિલ્મમાં એક ગીત છે જે મને ખુબ ગમે છે.

તું આતા હે સીનેમેં જબ જબ સાંનસે લેતી હું

તેરે દિલકી ગલીયો સે મેં હરરોઝ ગુઝરતી હું

હવાકે જૈસે ચલતા હે તું

મેં રેત જૈસે ઉડતી હું

કૌન તુજે યું પ્યાર કરેગા જૈસે

જૈસે મેં કરતી હું…

 

કેટલાક ગીતો એવા હોય છે જેને સાંભળતા એવું લાગે જાણે આ મારી જ લાગણીઓ છે, આ ગીત મેં જ લખ્યું છે અને એ ગીત આપણા જીવનમાં ભળી જાય છે. આવા જ બીજા બે ગીત જે મારા પસંદીદા છે, એક તો સુન સાયબા સુન અને બીજું સાત સમુંદર પાર મેં તેરે પીછે પીછે આ ગઈ..

 

૮. સવારની મોર્નિંગ વોલ્ક હવે વોલીબોલ ગેમમાં તબદીલ થઇ ગઈ છે. છ-સાત મહિનાથી નિયમિત વોલીબોલની મજા મળી રહી છે.ગઈકાલે યુગાદી તહેવારની રજા હતી. હું સાંજે તળાવ કિનારે વોલ્કીંગ કરવા ગયો હતો. ત્યાં સવારમાં સાથે રમીએ છીએ તે દોસ્તો પણ મળ્યા. આટલા દિવસોમાં ન મેં એમને પૂછ્યું હતું કે ના તો એમને મને પૂછ્યું હતું કે તમે શું કરો છો ક્યાં રહો છો, પણ કાલે બરાબર ઓળખાણ થઈ અને પછી અમે જ્યુસ પીવા ગયા હતા.

 

૯. હમણાં અશ્વિની ભટ્ટ દાદાની “ઓથાર” નોવેલ વાંચી રહ્યો છું. આજ સુધી પહેલા ભાગના ૧૨૦ પેજ વાંચ્યા છે.

 

  • ચંદ્રકાંત માનાણી